Recenzja jest dość stara, wrzucam bo szkoda żeby tak leżała odłogiem na dysku mojego komputera 
.
S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl – gra która przed premierą była używana wymiennie z Duke Nukem: Forever jako synonim gry która nigdy nie zostanie wydana. A jednak została. Mimo że grę posiadam od dość dawna, tj. praktycznie od dnia premiery która to w Polsce miała miejsce 13 kwietnia ubiegłego roku. Jednak dopiero teraz na poważnie wkroczyłem w mroczny świat przedstawiony w grze. Powodów takiego “opóźnienia” jest wiele, głównym z nich jest jednak fakt iż gra bez patchy była udręką, a instalacja pierwszego wydanego patcha wiązała się z utratą save’ów. Zaszedłem wtedy, już na tyle daleko, że nie bardzo widziało mi się zaczynać wszystko od nowa. Dopiero teraz, kiedy zapomniałem już większość wydarzeń ze S.T.A.L.K.E.R.‘a, zdecydowałem się na nowo zacząć grę i cieszyć się “od nowa” poznawaną historią, brakiem przycięć i wywalania do Windowsa.
S.T.A.L.K.E.R. we wczesnych zapowiedziach wydawał się wręcz ideałem, perfekcyjnym połączeniem shooter’a z cRPG, połączeniem Fallouta, Morrowinda i Far Cry’a. Niestety, jak to często w życiu bywa, nie ze wszystkich obietnic tak łatwo się wywiązać. Nie spotkamy zatem w grze hucznie zapowiadanych samochodów, co wg. mnie jest niewybaczalnym błędem, bieganie przeciążonym Stalkerem przez pół Zony, w celu sprzedania łupów handlarzowi nie należy do przyjemności. Podobnie miało być z ilością elementów zapożyczonych z cRPG, ich liczba została niestety bardzo uszczuplona.
